Σαν σήμερα το 2013 έκανε δειλά-δειλά τα πρώτα του βήματα αυτό το blog.
Στην αρχή δεν ήξερα "πού πάνε τα τέσσερα", αλλά σιγά-σιγά έκανα κάποια πρόοδο.
Βέβαια έχω ακόμα ελλείψεις αλλά ελπίζω να ξεπεραστούν κι αυτές.
Όταν ξεκίνησα δεν φανταζόμουν ότι θα εισπράξω τόση αγάπη από εσάς καθώς και μια τόσο μεγάλη αγκαλιά που ανοίξατε και με δεχτήκατε και είναι σχήμα οξύμωρο αυτό το άψυχο πράγμα το ίντερνετ που όμως μας δίνει τη ζεστασιά, την αγάπη και το ενδιαφέρον για τον συνάνθρωπό μας.
Το δικό μου όνομα όπως ξέρετε είναι Στέλλα αλλά ονόμασα το blog "Νεφέλη" γιατί είναι ένα όνομα που μου αρέσει πολύ.
Μαζί σας πέρασα πολλές όμορφες στιγμές κι ελπίζω και σε ακόμα ομορφότερες, καθώς και κάποιες φορές που ήμουν στενοχωρημένη ξεχνιόμουν διαβάζοντας πότε τα χιουμοριστικά κείμενά σας και πότε αυτά που ήταν βγαλμένα μέσα απ' την ψυχή σας.
Μαζί δημιουργήσαμε, προσφέραμε στα μπαζάρ, γνωριστήκαμε με κάποιες από εσάς, και αυτά είναι που σου μένουν μέσα σου και σε γεμίζουν.
Τα απλά πράγματα που όμως είναι σημαντικά.
Τα λόγια είναι λίγα μπροστά σε αυτό που νοιώθω και θα πω μόνο ένα πολύ μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ σε όλες σας.
Επίσης σε όλες τις υπόλοιπες θα στείλω ένα αναμνηστικό δωράκι, γι αυτό θα ήθελα να μου στείλετε και τις διευθύνσεις σας στο mail μου.
μπορντώ κορδέλα...
τριαντάφυλλο από κορδέλα πάνω σε δαντέλα...
πέρλες...
δαντέλα...
Σας φιλώ και σας ευχαριστώ για τον όμορφο αυτό χρόνο!!!!
Μια μεγάλη αγκαλιά και πολλά φιλιά!!
