Βελονιά-Ψαροκόκαλο (tutorial)

Επειδή είδα το ενδιαφέρον σας για την τσάντα σε καμβά με τη βελονιά-ψαροκόκαλο, στην προηγούμενη ανάρτηση και είχατε απορίες, ετοίμασα κάποιες φωτογραφίες που ελπίζω να σας βοηθήσουν!!!!

 Ξεκινάμε το ψαροκόκαλο οριζόντια, από το κάτω μέρος του καμβά και πηγαίνουμε προς τα πάνω.
Αφήνουμε 4 κενά τετραγωνάκια και βάζουμε τη βελόνα στο πέμπτο.

 Στην επόμενη γραμμή μπαίνουμε 1 τετράγωνο μέσα, αφήνουμε 4 κενά τετράγωνα και βάζουμε τη βελόνα στο 5ο.
Συνεχίζουμε έτσι μέχρι το πάνω μέρος...
Έτσι έγινε το μισό ψαροκόκαλο.

Συνεχίζουμε με το υπόλοιπο ψαροκόκαλο, το οποίο γίνεται κάθετα.

Για να γίνει περισσότερο κατανοητό έβαλα άλλο χρώμα.

Αφήνουμε 1 κενό τετράγωνο και ... 

 Συνεχίζουμε στην ίδια οριζόντια γραμμή και αφήνουμε 2 κενά τετράγωνα...

 ...μετά αφήνουμε 3 κενά τετράγωνα...

 βάζουμε τη βελόνα στην ίδια οριζόντια γραμμή και αφήνουμε 4 κενά τετράγωνα...

Μετά ανεβαίνουμε 1 τετράγωνο, αφήνουμε 4 κενά τετραγωνάκια και συνεχίζουμε έτσι μέχρι την κορυφή του καμβά...

Ελπίζω οι φωτογραφίες να είναι κατανοητές κι αν έχετε κάποια απορία ευχαρίστως να σας βοηθήσω!!!!
Καλό σ/κ!!!
Πολλά φιλάκια!!!

Επί του πιεστηρίου...

Το φθινόπωρο είναι η εποχή που πέφτουν τα φύλλα και έχουν πολύ ωραία χρυσοκόκκινα χρώματα καθώς και διάφορες αποχρώσεις του καφέ.

Μαζεύω φύλλα που μου αρέσουν τα χρώματα και τα βάζω στο "πιεστήριο" που μου είχε φτιάξει ο πατέρας μου εδώ και πολλά χρόνια.

Είναι δύο τετράγωνα ξύλινα κομμάτια και ενδιάμεσα βάζω δύο στυπόχαρτα και ανάμεσα τα φύλλα ή τα λουλούδια.

Μετά βάζω βίδες και τα σφίγγω με τα παξιμάδια και τα αφήνω να πατικωθούν και να μείνουν τα χρώματά τους.

Αν δεν έχετε ξύλα μπορείτε να τα αποξηράνετε ανάμεσα σε βιβλία.

Τα χρησιμοποιούμε σε διάφορες κατασκευές.

Κόλλησα τα λουλούδια σε χαρτόνι και έφτιαξα αυτές τις δύο συνθέσεις.

Αυτά τα δύο κάδρα θα στολίσουν το σαλόνι μου.
Καλό σ/κ!!

Φούστα + ζώνη = ;

Είναι κάποια ρούχα που όσο κι αν περάσουν τα χρόνια τα έχουμε αγαπήσει και δεν θέλουμε να τα πετάξουμε.

Πόσο μάλλον αν πρόκειται για μια φουστίτσα από την Α΄ Δημοτικού.

Αυτή η φουστίτσα από τζην ήταν της ανηψιάς μου, την είχε αγαπήσει πάρα πολύ και την είχε στην ντουλάπα της ασχέτως αν δεν της έκανε πια.

Τώρα να φανταστείτε είναι 19 χρονών.

Της είπα να την φτιάξουμε τσαντούλα για τα βιβλία της ή ό,τι άλλο, γιατί χωράει αρκετά πράγματα και συμφώνησε.

Την έραψα στο κάτω μέρος για να κλείσει.
Έκανα στις δυο άκρες τρίγωνα για να γίνει ο πάτος και έβαλα ένα χαρτόνι για να γίνει η βάση.
Αφού το έραψα,σκέφτηκα: για χερούλι τιιιιιιι;
Πολλές ιδέες πέρασαν από το μυαλό μου, αλλά κατέληξα σε μια ζώνη που δεν την φοράω πια.

Για φόδρα έβαλα ένα ύφασμα σε κόκκινο χρώμα με χρωματιστά λουλουδάκια.

Όταν την είδε η ανηψιά μου ξετρελλάθηκε.

Ευχαριστήθηκε πολύ που θα την έχει πάλι μαζί της και όχι στη ντουλάπα.

Να περνάτε καλά.

Φιλιά

Laundry day...

Τα χειμωνιάτικα πλύθηκαν, φρεσκαρίστηκαν τα καλοκαιρινά και αφού τελείωσαν τα πλυσίματα, τι έμεινε;

Άδεια κουτιά απορρυπαντικών πλυντηρίου.

Θα τα πετάξουμε;

Όοοοχι!!!!!!!!!!!

Αφού τα κοίταξα από εδώ, τα κοίταξα από εκεί, σκέφτηκα να τα κάνω θήκες για να βάζω μέσα τα περιοδικά μου, επειδή έχουν χοντρό χαρτόνι.

Τα έκοψα, τα έβαψα και τα διακόσμησα με στένσιλ και είναι έτοιμα να δεχτούν τα περιοδικά μου.

Το άλλο το έβαψα και κόλλησα πάνω του παλιές διαφημίσεις, έβαλα πατίνα και έτοιμη η θήκη για τα περιοδικά των συνταγών.

Θα φτιάξω κι άλλα γιατί οι μπουγάδες δεν τελειώνουν και τα περιοδικά είναι πάρα πολλά.

Άη-Γιάννης και Κλήδονας

Όταν ήμουν μικρή την  παραμονή του Άη-Γιάννη του Λαμπαδάρη, ανάβαμε φωτιές και ρίχναμε τα πρωτομαγιάτικα στεφάνια και πηδούσαμε από πάνω τους.
Εδώ και αρκετά χρόνια δεν ανάβουν πια φωτιές, μόνο μερικοί σύλλογοι κάνουν αναπαράσταση των εθίμων αυτών.
Το Λύκειο Ελληνίδων, Παράρτημα Αργοστολίου θα ανάψει φωτιές στην πλατεία Βαλλιάνου 23-6-2014, 8.30 μ.μ. και ο Σύλλογος "Ψηλορείτης" στην πλατεία Ειρήνης και Φιλίας των Λαών στα Χανιά την ίδια μέρα και ώρα.
Όσοι είναι τυχεροί και βρίσκονται στην Κεφαλονιά ή στην Κρήτη θα μπορέσουν να το παρακολουθήσουν.

Ένα άλλο έθιμο είναι ο κλήδονας.
Την παραμονή του άη-Γιάννη οι ανύπαντρες κοπέλες πήγαιναν στο πηγάδι και έφερναν νερό και δεν έπρεπε να μιλήσουν σε κανέναν.
Αυτό ήταν το "αμίλητο" νερό.
Το έβαζαν σε ένα πήλινο δοχείο, έριχναν ένα δικό τους αντικείμενο,  το σκέπαζαν με ένα κόκκινο πανί και το άνοιγαν ανήμερα του άη-Γιάννη και έλεγαν διάφορα στιχάκια που αντιστοιχούσαν στο κάθε ένα αντικείμενο, για να βρουν οι κοπέλες τον μελλοντικό τους σύντροφο.
Οι παρευρισκόμενοι έλεγαν διάφορα σκωπτικά και σχολίαζαν...

Αυτό το έθιμο δεν υπάρχει πλέον, ευτυχώς που είναι οι σύλλογοι και μας τα θυμίζουν.

Σας αφήνω σιγοτραγουδώντας αυτό το τραγούδι:

"Ανάβουνε φωτιές στις γειτονιές

του Άη-Γιάννη αχ πόσα ξέρεις και μου λες

αχ πόσα τέτοια ξέρεις και μου λες

πούχουν πεθάνει"

Μ. Ελευθερίου

ΒΑΖΩ ΤΟ ΚΑΠΕΛΑΚΙ ΜΟΥ... ΚΑΙ ΦΕΥΓΟΥΝ...

- Ένα καπελάκι για να βάλουμε μέσα τη λεβάντα μας για να απωθήσει τους σκώρους ή άλλο ποτ-πουρί για να αρωματιστεί ο χώρος μας.

Είναι φτιαγμένο από υλικά ανακύκλωσης...

 Θα χρειαστούμε ένα καπάκι από πλαστικό μπουκάλι και ένα χαρτόνι που το κόβουμε σε κύκλο με διάμετρο λίγο μεγαλύτερη από το καπάκι για να γίνει το μπορ του καπέλου.

 Βάζουμε το χαρτονένιο κύκλο πάνω στο ύφασμα και κόβουμε γύρω-γύρω αφήνοντας αρκετό περιθώριο ούτως ώστε όταν το σουρώσουμε να καλυφθεί όλο το χαρτόνι.

 Με βελόνα που έχουμε περάσει διπλή κλωστή βάζουμε μέσα το χαρτόνι και σουρώνουμε τον κύκλο.

 Στο καπάκι βάζουμε τη λεβάντα, το καλύπτουμε με το ύφασμα και αφού το σουρώσουμε το ράβουμε πάνω στον προηγούμενο κύκλο. Προσέχουμε πριν το ράψουμε το άνοιγμα στο καπάκι να είναι προς τα πάνω για να βγαίνουν τα αρώματα.

 Διακοσμούμε με δαντέλες, λουλουδάκια και ό,τι άλλο μας αρέσει.

Το βάζουμε στην ντουλάπα μας ή στα συρτάρια μας και φεύγουν οι σκώροι και τα αρωματίζουμε.
Μακάρι να έφευγαν έτσι και οι πολιτικοί μας, αλλά αυτοί ούτε με ...βουντού δεν φεύγουν!!!χαχαχα
Καλό  σ/κ και καλή ψήφο!!!!
Φιλιά